Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
sty
28
2010
2

Sahara

Kontynent:Afryka

Sahara jest to strefa pustynna położona w północnej Afryce. Jest ona największą pustynią na Ziemi (ma 9 064 300 km2), rozciągająca się na długości 5700 km od Oceanu Atlantyckiego na zachodzie po Morze Czerwone na wschodzie; od północy ograniczona jest górami Atlas i wybrzeżem Morza Śródziemnego.

Ogólna charakterystyka krajobrazu Sahary

Na krajobraz Sahary składa się pustynia kamienista z której po pewnym czasie na skutek wietrzenia skał powstaje pustynia żwirowa i piaszczysta. Często można spotkać wyżłobienia zrobione przez rzekę zwane uedami, oraz duże pokłady osadzonej soli zwane szottami. Miejsca występowania wody zwane są oazami.W oazach dzięki wodzie na poletkach uprawia się pszenicę, proso, jęczmień, a w ogródkach można spotkać drzewka brzoskwiniowe, pomarańczowe, cytrynowe i palmę daktylową bez której nie może obejść się żadna oaza. Jednym z największych problemów mieszkańców oaz jest duże zasolenie wody, z tego powodu rolnicy muszą odwadniać pole z słonej wody, a używają do tego kanałów odwadniających.Główne bogactwa mineralne to złoża ropy naftowej i gazu ziemnego.

Warunki klimatyczne

Klimat suchy zwrotnikowy odznaczający się dużą dobową amplitudą temperatur – do 40°C (maksymalna temperatura 56,3°C). Roczna suma opadów nie przekracza 200 mm. Zimą na Saharze wieją silne wiatry (o nazwach regionalnych między innymi samum).

Sieć wodna

Jedyne stałe rzeki to Nil i Niger. Na terenie Sahary znajdują się nieliczne oazy, których łączna powierzchnia nie przekracza 200 km2..

Gleby

Występujące na pustyniach szaroziemy mają słabo rozwiniętą warstwę próchniczą, lub całkowity jej brak. Powoduje to, bardzo małe występowanie roślin na tych terenach.Głównie są to bory.

Mieszkańcy

Ze względu na warunki pustynne (piaski, susza, ograniczony dostęp do wody) nie ma tam odpowiednich warunków do rozwoju życia. Gęstość zaludnienia jest niska (około jedna osoba na 1 km/2). Mieszkańcy Sahary to głównie nomadowie koczownicy. Najbardziej liczne to pasterskie plemię Tuergów. Przemierzają oni, wraz ze swoimi stadami kóz, owiec i wielbłądów, rozlegle obrzeża pustyni w poszukiwaniu pastwisk oraz wody. Prowadzą również handel wymienny z mieszkańcami oaz. Tradycyjnie wędrowcy dostarczali mleko, mięso i juczne zwierzęta w zamian za zboże, daktyle, kawę, sól, broń i amunicję. Jednak cywilizacja dotarła także i na Saharę, zmieniając życie jej mieszkańców. Wędrówki Tuergów zostały znacznie ograniczone. Tam gdzie były szlaki ich karawan teraz jeżdżą ciężarówki przewożące rozmaite surowce i towary. Karawany poruszają się za pomocą jucznych zwierząt (wielbłądy, muły, osły itp.).Były znane już w starożytności, a w średniowieczu stanowiły niemal jedyny sposób podróżowania po Azji Środkowej i Afryce Północnej. Utarte szlaki karawanowe są używane do dziś.


Świat zwierząt

Sahara, ogólnie rzecz biorąc, uważana jest za typową pustynię, ale na te olbrzymie połacie części kontynentu afrykańskiego można spojrzeć zupełnie inaczej. Większą część tych terenów zajmują piaski i piaszczyste góry, które buduje wiatr. Fauna jest tu bardzo uboga. Ale skaliste i piaszczyste półpustynne enklawy pokryte krzewami i kolczastą gęstwiną służą za schronienie dla ciekawych zwierząt. Tu żyje pustynny mały lis, ale za to z długimi uszami. Także grzywiasty kozioł i mnóstwo gadów najciekawszymi spośród nich są Oryx szablorogi i Antylopa addax, którym grozi wymarcie.

Autor: admin, kategoria: Afryka, Wszystkie wpisy |
sty
28
2010
2

Piramida Cheopsa

Kontynent:Afryka

Kraj: Egipt

Największa i najbardziej tajemnicza piramida w kompleksie piramid w Gizie nosi imię Cheopsa (Chufu, Khufu). Piramida Cheopsa jest jedynym dobrze zachowanym cudem świata. Została wzniesiona w XXVI wieku p.n.e. Pierwotna długość boku podstawy wynosiła 230 m, wysokość 146,6 m, kąt nachylenia ścian 51 stopni i 50 sekund. Ściany piramidy Cheopsa były obłożone licówką z polerowanego białego wapienia, a wierzchołek czarnym diorytem. Rdzeń piramidy wzniesiono z ciosów miejscowego wapienia.

 

Piramida Cheopsa składa się z 2,5 miliona bloków kamiennych, o łącznej wadze 6 miliona ton. Waga jednego bloku wynosiła od 3 do 80 ton (według Jeana Suchy’ego i Chantala Cinquina nawet do 390 ton !).

 

 

Wejście do piramidy znajduje się pośrodku ściany północnej, na wysokości 20 m i prowadzi do stromego korytarza, na przedłużeniu którego wykuto w skale pod piramidą komorę grobów, której nigdy nie wykończono. Po zaniechaniu w niej prac, wybudowano nieopodal wejścia inny pasaż skośnie wznoszący się w górę, który następnie przechodził w poziomy korytarz wiodący do drugiej komory, również prawdopodobnie nigdy nie używanej.

W trzecim stadium prac na przedłużeniu skośnego pasażu wybudowano wielką galerię o długości 47 metrów  i wysokości 8,5 metrów, o ścianach z pięknie wypolerowanych bloków wapiennych, zakończoną poziomym przedsionkiem wyłożonym granitem, prowadzącym do granitowej komory właściwej, nad którą umieszczono konstrukcję składającą się z pięciu komór odciążających. Do komory tej prowadzą skośne szyby wentylacyjne. Przez blisko 3,5 tysiąca lat prawdopodobnie nikt nie wszedł do piramidy, ponieważ Egipcjanie bali się klątwy.

 Pierwszym śmiałkiem był prawdopodobnie Abd Allah al-Ma’mun, jednak nie znalazł tak jak sądził skarbów. W 1168 roku Arabowie zniszczyli część Kairu, aby nie oddać miasta Chrześcijanom. Odbudowując Kair odrywali z piramidy płyty wapienne i budowali z nich mieszkania. Nie oszczędzono również wierzchołka budowli i najwyższych partii, w związku z tym obecnie Piramida Cheopsa liczy 137 metrów.

Autor: admin, kategoria: Afryka, Wszystkie wpisy |
sty
28
2010
2

Meteory

Kontynent:Europa
Państwo: Grecja

Meteory to potężne centrum klasztorne wschodniego kościoła orthodoksyjnego. Od XI w. meteory uważane są za obraz wielkości Boga. Wznoszą się jako skalisty las w Grecji, na Równinie Tessalskiej, blisko miasta Kalambaka, między górami Koziaka i Antihasionu. Tam mnisi wyrabiają sobie cnotę posłuszeństwa, próbują się odzwyczaić od swoich nawyków. Wiara ich jest zahartowana jak spiż, wyrabiają osobowość. Ich bronią jest modlitwa i post. Osiągają to za pomocą woli posłuszeństwa, kształtują się we wspólnocie. Mnisi z Meteorów są od setek lat strażnikami historii, obrońcami narodowej świadomości, w miejscu gdzie rozważali Pismo Święte i sztukę greckiej orthodoksji. Z czasem te klasztory stały się magnesem przyciągającym tysiące wierzących, którzy przychodzą tutaj ćwiczyć swoją duszę, umacniać ją, oraz chcą tu odczuć, że ich dusza unosi się.
Wiele tysięcy skał niskich i wysokich układa się w tajemniczą całość. Odosobnienie skał, panująca cisza, wznoszące się na szczytach klasztory, tworzą dla pielgrzymów wzniosłą atmosferę, przybliżają do Boga, który jest w niebie, przybliżają do Pana Przestworzy. Równocześnie te stare skały wrastające głęboko w ziemię (powstały w trzeciorzędzie 6 mln lat temu), rodzą w psychice strach, pobudzają gorliwość w modlitwie, dusza wznosi się do nieba.

Z 21 klasztorów, które istniały w Meteorach dawniej, dzisiaj żyje tylko 6. Są to: Klasztor Metamorfozy (Wielki Meteor), Warlama, Świętej Trójcy, Świętego Stefana Męczennika, Rusanu, Świętego Mikołaja Odpoczywającego. Pozostałe 15 są niezamieszkałe i odosobnione.

Autor: admin, kategoria: Europa, Wszystkie wpisy |
sty
27
2010
2

Wyspa Mainau

Kontynent: Europa
Kraj: Niemcy
Lokalizacja: Jezioro Bodeńskie

W 1931 roku książę Lennart hr. Bernadotte otrzymał od swojego ojca 45-hektarową wyspę na Jeziorze Bodeńskim, która wszakże była w dość opłakanym stanie. Uporczywie jednak dążył do celu, jakim było przekształcenie jej w jeden z najbardziej znanych i popularnych celów wycieczek w Niemczech. Majestatyczny, barokowy zespół pałacowy harmonijnie współgra z jednym z najpiękniejszych parków Europy. Feeria barw, zapachów, tysiąca i jednej wspaniałości – wyspa Mainau jest przez 365 dni w roku czymś niezwykłym. Rosną tutaj palmy, pomarańcze i inne cenne gatunki egzotycznych drzew i krzewów. Wiosną, jak okiem sięgnąć, kwitną tulipany, w palmiarni kusi wystawa orchidei, latem zachwycają kwitnące róże, a jesienią przepyszne dalie. Rabaty kwiatowe w parku od marca do października mienią się najróżniejszymi, egzotycznymi barwami.

Wyspa Mainau zadziwia na każdym kroku. Ciepłą porą roku tropikalne rośliny wytyczają drogę do placu z fontanną (Brunnenarena). Na stopniach włoskiej kwiatowej fontanny schodkowej wiosną i latem powstają niezwykłe obrazy kwiatowe. W rozarium, w którym rośnie ponad 20 tysięcy krzewów róż reprezentujących 1,2 tys. różnych gatunków, zapachy, piękno i elegancja łączą się w olśniewające, zmysłowe przeżycie. Ogród ziołowy prezentuje dobrze opisany bogaty asortyment roślin leczniczych i przyprawowych, a cenne arboretum czyni wyspę jeszcze ciekawszą. Kolejną atrakcją jest największy w Niemczech pawilon motyli. Jest też zagroda wiejska z kucykami i osłami, dawnymi rasami zwierząt domowych, jak brunatne owce górskie oraz z przyzagrodowym ogródkiem.

Autor: admin, kategoria: Europa, Wszystkie wpisy |
sty
27
2010
2

Uluru (Ayers Rock)

Kontynent: Australia

Uluru (Ayers Rock) to największy turystyczny magnes Australii. Leżąca w Czerwnym Środku, mierząca 3,6 km długości i wznosząca się na wysokość 348 m n.p.m. skała wyrasta niespodziewanie z piaszczystego, porosłego skrubem podłoża. Ocenia się, że dwie trzecie tego monolitu znajdują się pod powierzchnią piasku. Podczas zachodu słońca ze specjalnie wyznaczonego do tego celu parkingu można obserwować wspaniały spektakl zmieniających się barw, różne odcienie czerwieni przechodzą w końcu w stonowaną szarość. Ten sam spektakl można obserwować w odwrotnej kolejności i przy mniejszej ilości widzów o świcie.

Uważany za największy monolit skalny na świecie. Zbudowany z arkozy o charakterystycznej czerwonej barwie, silnie zmieniającej swój odcień przy różnym oświetleniu. Wznosi się 348 m ponad płaską, piaszczystą równinę. Ayers Rock wraz z pobliską górą Olgas stanowi od wieków kultowe miejsce Aborygenów.

Autor: admin, kategoria: Australia, Wszystkie wpisy |
sty
27
2010
2

Tadż Mahal

Kontynent: Azja
Państwo: Indie
Stan: Uttar Pradeś

Tadż Mahal
Tadż Mahal

Tadż Mahal znajduje się w Agrze, w zachodniej części Niziny Gangesu. Jest on najsłynniejszą budowlą Indii. Budynek ma cebulasty kształt, z wieżyczkami na skrzydłach, środkowa kopuła ma 17,7 m średnicy i 24,5 m wysokości.Tadż Mahal został wybudowany przez Szahdżahana, indyjskiego cesarza z dynastii Mogołów.
 
 
 
Tadż Machal wzniesiony został jako wyraz miłości mogolskiego cesarza Szahdżahana do Arjmand Banu, perskiej księżniczki która była jego drugą i najukochańszą żoną, którą nazywał Mumtaz Mahal tj. wybranka pałacu..

 

Na łożu śmierci Mumtaz Mahal poprosiła męża by wybudował jej mauzoleum. Budowę zespołu architektonicznego składającego się z mauzoleum Tadż Machal, ogrody i inne budynki rozpoczęto w 1632 roku. Kompleks zbudowany jest na planie prostokąta o bokach 580 na 305 m, na południowym brzegu Jamuny. Dłuższy bok przebiega wzdłuż osi północ –południe. Kompleks otoczony jest murem z czerwonego piaskowca, w którego narożnikach wybudowano ośmiokątne wieże. Środkową część placu zajmuje kwadratowy basen, po którego bokach znajdują się dwa pasy przestrzeni.
 
Autor: admin, kategoria: Azja, Wszystkie wpisy |
sty
27
2010
2

Wielka Rafa Koralowa (Barierowa)

Lokalizacja:Wybrzeża Australi

Szerokośc: około 60km

Wielka Rafa Koralowa to największa na świecie rafa barierowa, ciągnąca się na przestrzeni ok. 2000 km. Rafa zaczyna się na południe od Zwrotnika Koziorożca, mniej więcej na wysokości Bundaberg i Gladstone, kończy zaś w Cieśninie Torresa, na południe od Nowej Gwinei.

Budulcem rafy są szkielety martwych korali. Na Wielką Rafę Koralową składa się około 3 tys. raf i małych wysp koralowych o ogromnie zróżnicowanej powierzchni – od kilku zaledwie metrów do 50 km². Wielka Rafa Koralowa rozpościera się 330 km w głąb Pacyfiku. Całkowity jej obszar wynosi 259 tys. km².

Wielka Rafa Koralowa słynie z koralowców, chociaż stanowią one zaledwie 1/10 żyjących tu organizmów. Na rafie występują ich przynajmniej 350 gatunków o różnorodnym kształcie, rozmiarach i barwach. Wymagają one odpowiedniego środowiska. Rafy tworzą się tylko w słonych i ciepłych wodach (utrzymujących temperaturę nie mniejszą niż 22°C). Woda musi zawierać wystarczającą ilość tlenu, nie może więc to być woda stojąca i musi ona być wystarczająco czysta, aby szlam nie zablokował systemu trawiennego koralowca. 

Autor: admin, kategoria: Australia, Wszystkie wpisy |
sty
27
2010
2

Park Guell (Gaudiego)

Park Güell

Kontynent: Europa

Państwo: Hiszpania

Miasto: Barcelona

Rok założenia:1922

Projektant: Antonio Gaudi


Budowany w latach 1900-1914 park swą nazwę otrzymał na cześć pomysłodawcy projektu, barcelońskiego przemysłowca hrabiego Eusebiego Güell, który miał zamiar zbudować tu luksusowe osiedle mieszkaniowe z ogrodem.
Ulokowany na wzgórzu park zachwyca malowniczymi ścieżkami, bogactwem flory i fauny oraz wymyślnymi formami architektonicznymi autorstwa Gaudíego, obecnymi głównie przy fantazyjnie zaprojektowanym głównym wejściu. Wizytówkami ogrodu są witająca turystów kolorowa salamandra, Sala Kolumnowa oraz przestronny taras z widokiem na miasto i morze. W parku mieści się dom, w którym mieszkał Gaudí zanim przeprowadził się w okolice

Nie jest to zwykły park, już od wejścia można zobaczyć dziwaczne budowle, rzeźby i mozaiki. To pewnego rodzaju bajkowy labirynt, w którym niesamowite mozaiki, formy i modernistyczne budowle doskonale wtapiają się w otaczającą je przyrodę. Spacer po tym trochę nierealistycznym miejscu pozostawia niezapomniane wrażenia.

Panorama Barcelony prezentuje się niesamowicie już z centralnego tarasu ale wrażenia można jeszcze spotęgować udając się na szczyt przyległego wzgórza


Autor: admin, kategoria: Europa, Wszystkie wpisy |
sty
26
2010
2

Kanion Antylopy

KANION ANTYLOPY
 
Kontynent: Ameryka Północna
Państwo: USA

Stan:  Arizona

 Kanion Antylopy to kanion szczelinowy znajdujący się na terenie rezerwatu plemienia Nawaho w stanie Arizona w USA. Powstawał przez miliony lat wskutek wymywania piaskowca przez powodzie błyskawiczne.

 

Wyobraź sobie spektakularne promienie światła słonecznego wpadące przez szczeliny kanionu, oblewające jesnym światłem ściany z barwnego piaskowca.  Dominują pastelowe odcienie żółci, brązów, czerwieni i szkarłatów. Gdzieniegdzie pojawia się nawet fiolet i zieleń, mimo że we wnętrzu kanionu prawie nic nie rośnie. Brak słów, by opisać to miejsce: owale, załomy, krzywizny i elipsy mienią się niezliczonymi barwami.

Najlepiej odwiedzić to miejsce pomiedzy 15 marcem a 7 październikiem, kiedy to promienie słoneczne wpadają do kanionu niemalże prostopadle. Z tego też powodu należy zdecydować się na eksplorację w samo południe. W zimie kolory są troszeczkę przytłumione i spokojniejsze, ale i zwiedzanie w tym okresie daje wiecej swobody ze wzgledu na mniejszy ruch turystyczny.

Zwiedzanie kanionu możliwe jest tylko z przewodnikiem ze wzgledu na ryzyko nagłych powodzi. Tragiczna w skutkach powódź w sierpniu 1997 roku spowodowała śmierć 11 turystów, którzy przebywali w dolnej części Kanionu Antylopy. Powodzie na tym obszarze powodują przede wszystkim burze i nagłe ulewy deszczu. W wysuszonych korytach rzecznych woda pojawia się niemalże natychmiast i z wielka siłą zabiera wszysko co napotka na swojej drodze.

Autor: admin, kategoria: Ameryka Północna, Wszystkie wpisy |

Działa na: WordPress. Skórka: TheBuckmaker, tłumaczenie: Skórki Wordpress